De duivelshond van Damme.
Lang geleden, in de 12de eeuw, bij het begin van wat later de stad Damme zou
worden, werkten de mensen noest om hun land te beschermen tegen het wassende
water. Zij bouwden dijken om het water uit hun huizen te houden.
Op een zekere dag hoorden ze een gehuil dat door merg en been ging; een watergeest
in gedaante van een hond joeg de bewoners van het plaatsje Damme de stuipen
op het lijf. Drie nachten lang duurde het en er brak een hevige storm los.
 |
De dijken konden het geweld van het water niet tegenhouden en de zee sloeg een bres in de dijken. De duivelshond bracht het noodlot tot aan het dorp. De dijkbewoners konden echter de hond bij de lurven vatten en sloegen hem de kop in. Men gooide het lijk van de hond in de bres van de dijk. Als bij wonder hield de dijk stand tegen deze zware storm. Damme was gered. Daarom heette Damme in het begin Hondsdamme en draagt het de stad in haar wapenschild een hond.
Deze legende werd ons toegezonden door: Leo Van
der Straeten
