Godelieve van Gistel.
Godelieve van Gistel is
wellicht één van meest vereerde Vlaamse Heiligen geweest. Veel
lol aan haar korte leven heeft ze in elk geval niet gehad.
Zij leefde in de tweede helft van de 11de eeuw. Ze stamde uit een adellijke
familie in het graafschap Boulogne en stond bekend voor haar liefdadigheid.
Heel jong nog werd ze uitgehuwelijkt aan Bertulf van Gistel.
Een verstandshuwelijk, geregeld door de ouders, en waarbij niet gevraagd werd
naar de mening van de aanstaanden. Een groter contrast dan tussen het verfijnde
beschaafde meisje en het ruwe volk uit de kuststreek was nauwelijks denkbaar.
Al van bij het begin loopt alles verkeerd. Deze man moest niets van haar hebben
en hij blijft afwezig op het drie dagen durende huwelijksfeest en haar schoonmoeder
vat voor haar een niets ontziende haat op.
Eenzaamheid en vernedering worden haar dagelijks lot. Van een normaal huwelijksleven
is er geen sprake. Bertulf ziet naar zijn vrouw niet om.
Hij blijft op de ouderlijke burcht wonen, terwijl hij Godelieve laat verbannen
naar zijn moeder.
Daar wordt ze ondergebracht in de hoeve, bij het dienstvolk. Hier werd ze slechter
behandeld dan de minste dienstmeid.
![]() |
Het lukte Godelieve weer
naar haar ouderlijke huis te vluchten, waarop haar ouders een klacht indiende
bij de bisschop van Doornik en de graaf van Vlaanderen. Daarop moest Bertolf
haar terug nemen en goed behandelen. Dat deed Bertolf, maar achter een sluier
van schijn zon Bertolf evenwel op een list om toch van haar af te komen.
Er werd een ongeluk in scène gezet op een korte reis naar Brugge.
Toen Bertolf even afwezig was werd Godelieve in zijn opdracht op 6 juli
1070 door zijn knechten gewurgd en in een put gedumpt.
Bertolf liet haar begraven in de kapel en een korte tijd later hertrouwde
hij en kreeg bij zijn tweede vrouw een blindgeboren dochter. Toen de moeder
van het kind na 13 jaar ook overleed en eveneens werd begraven in de kapel
naast Godelieve sloop het kind op zekere dag de kapel in. Zij knielde op
één van de twee graven en smeekte de hemel om haar zicht terug
terug te krijgen. Nadat het wonder geschiedde constateerde dat ze niet op
moeders graf maar op de grafsteen van Godelieve had geknield.
Bertolf die het wonderlijk verhaal hoorde, trok het boetekleed aan, kwam
tot inkeer en ondernam vele pelgrimstochten om zijn laatste dagen in klooster
te slijten.
Op 30 juli 1084 werd Godelieves gebeente door de bisschop van Doornik uit haar graf gelicht en op het altaar in de kerk van Gistel geplaatst, de toen gebruikelijke procedure van heiligverklaring. Nog steeds wordt de verering van Godelieve in stand gehouden en aan het putwater van Gistel wordt geneeskracht toegeschreven.
Enkele weerspreuken over Godelieve:
- Als het op St. Godelieve regent, zal het zes weken lang duren.
- Regen op St. Godelieve zal u 3 weken van waker gerieven.
- Regen op St.Godelieve, de zee loopt over naar believen.
- Regen op St. Godelievens feest, water binnen 6 weken het meest.
- Als het op St. Godelieve regent, vult zij haar putje voor 40 dagen.
- Als het op St. Godelieve regent, de Heer de groentetuinen zegent