Ridder Cornelius.
De
gemeente Krombeke en dus ook de plaatselijke wandelclub, is onlosmakelijk verbonden
met de naam Witsoone. Volgens een oude legende was ridder Cornelius Witsoone
verdwaald in de toen uitgestrekte bossen die lagen tussen Poperinge, Krombeke,
Proven, Watou, Westvleteren en Woesten.
Drie dagen
en drie nachten dwaalde hij door de bossen, zonder de uitgang te kunnen vinden.
Toen hij op het punt was gekomen, dat hij van honger en dorst zou sterven, nam
hij in zijn angst zijn toevlucht tot de H.Maagd en Moeder Gods Maria.
Nauwelijks nadat hij aan de H.Maagd hulp gevraagd had, hoorde hij de klok van
Krombeke luiden.
Hij geraakte aan de rand van het woud en was gered.....
 |
Cornelius wou God en
de H.Maagd voor deze weldaad bedanken en legde uit dankbaarheid vast dat
er in de kerk van Krombeke een eeuwigdurend jaargetij zou plaatsvinden en
gelijkertijd zouden er broden worden uitgedeeld aan de armen.
Tevens gaf hij de opdracht dat zolang Krombeke zou bestaan, één
maal daags, de klok zo dikwijls zou luiden, als hij uren in het woud gedoold
had, dus 72 keer.
